دو روز مانده به پايان جهان‏،‏ تازه فهميد كه هيچ زندگي نكرده است.

تقويمش پر شده بود و تنها دو روز، تنها دو روز خط نخورده باقي بود.

پريشان شد و آشفته و عصباني . نزد خدا رفت تا روزهاي بيشتري از خدا بگيرد. داد زد و بد و بيراه گفت. خدا سكوت كرد. جيغ كشيد و جار و جنجال راه انداخت. خدا سكوت كرد. آسمان و زمين را به هم ريخت. خدا سكوت كرد ، به پروپاي فرشته ها و انسان پيچيد‏،خدا سكوت كرد. كفر گفت و سجاده دور انداخت ، خدا سكوت كرد.

دلش گرفت و گريست و به سجاده افتاد. خدا سكوتش را شكست و گفت: عزيزم ‏ اما يك روز ديگر هم رفت. تمام روز را به بد و بيراه و جار و جنجال از دست دادي. تنها يك روز ديگر باقي است. بيا و لااقل اين يك روز را زندگي كن.

لا به لاي هق هقش گفت: اما با يك روز … با يك روز چه كار مي توان كرد…

خدا گفت : آن كس كه لذت يك روز زيستن را تجربه كند‏، گويي كه هزار سال زيسته است و آنكه امروزش را در نمي يابد‏، هزار سال هم به كارش نمي آيد. و آنگاه سهم يك روز زندگي را در دستانش ريخت و گفت: حالا برو و زندگي كن. او مات و مبهموت به زندگي نگاه كرد كه در گودي دستانش مي درخشيد. اما مي ترسيد حركت كند‏، مي ترسيد راه برود‏ ، مي ترسيد زندگي از لاي انگشتانش بريزد. قدري ايستاد … بعد با خودش گفت : وقتي فردايي ندارم‏ نگه داشتن اين زندگي چه فايده اي دارد. بگذار اين يك مشت زندگي را مصرف كنم. آن وقت شروع به دويدن كرد. زندگي را به سر و روي اش پاشيد. زندگي را نوشيد و زندگي را بوييد و چنان به وجد آمد كه ديد مي تواند تا ته دنيا بدود . مي تواند بال بزند. مي تواند پا روي خورشيد بگذارد. مي تواند … او در آن يك روز، آسمان خراشي بنا نكرد. زميني را مالك نشد.مقامي را به دست نياورد اما … اما در همان يك روز دست بر پوست درخت كشيد. روي چمن خوابيد.كفش دوزكي را تماشا كرد. سرش را بالا گرفت و ابر ها را ديد و به آنها كه او را نمي شناختند‏ سلام كرد و براي آنها كه دوستش نداشتند از ته دل دعا كرد. او در همان يك روز آشتي كرد و خنديد و سبك شد‏. لذت برد و سرشار شد و بخشيد‏ عاشق شد و عبور كرد و تمام شد. او همان يك روز زندگي كرد ، 

اما فرشته ها در تقويم خدا نوشتند ‏ امروز او درگذشت، كسي كه هزار سال زيسته بود!

چهار نفر بودن. اسمشون اين ها بود:‌ همه کس، يک کسی، هرکسی، هيچ کس. کار مهمی در پيش داشتن و همه مطمئن بودن که يک کسی اين کار رو به انجام می رسونه. هرکسی می تونست اين کار رو بکنه،‌ اما هيچ کس اين کار رو نکرد. يک کسی عصبانی شد، چرا که اين کار، کار همه کس بود، اما هيچ کس متوجه نبود که همه کس اين کار رو نخواهد کرد.. سرانجام داستان اين طوری تمام شد که هرکسی يک کسی را سرزنش کرد که چرا هيچ کس کاری رو نکرد که همه کس می تونست انجام بده.... ما جزء کدوم یکیشون هستیم؟!....

 

انیشتین اولین نفری بود که باید چشم می گذاشت،

او باید تا 100 میشمرد و سپس شروع به جستجو میکرد...

همه پنهان شدند به غير از نیوتون...

... نیوتون فقط یک مربع به طول یک متر کشید و درون آن ایستاد...دقیقا در مقابل انیشتین!

انیشتین شمرد1...2... ...97...98...99...1۰0!

او چشماشو باز کرد ودید که نیوتون در مقابل چشماش ایستاده...

انیشتین فریاد زد: نیوتون سک سک!!!

نیوتون با خونسردی تکذیب کرد و گفت من بازنده نشده ام.

او ادعا کرد که اصلا من نیوتون نیستم !!!

... تمام دانشمندان از مخفیگاهشون بیرون اومدن تا ببینن اون چطور میخواد ثابت کنه که نیوتون نیست ...

.......... نیوتون ادامه داد که من در یک مربع به مساحت یک متر مربع ایستاده ام ...

که من رو، "نیوتون بر متر مربع" میکنه .........

و از آنجایی که نیوتون بر متر مربع برابر "یک پاسکال" می باشد

بنابراین من "پاسکال"ام... پس پاسکال باید بیرون بره...

کلاه فروشی روزی از جنگلی می گذشت. تصمیم گرفت زیر درخت
مدتی استراحت کند. لذا کلاه ها را کنار گذاشت وخوابید. وقتی بیدار شد
متوجه شد که کلاه ها نیست. بالای سرش را نگاه کرد . تعدادی
میمون را دید که کلاه هاي او را برداشته اند؛

فکر کرد که چگونه کلاه ها را پس بگیرد. در حال فکر کردن سرش
را خاراند و دید که میمون ها همین کار را کردند. او کلاه را ازسرش برداشت
و دید که میمون ها هم ازاو تقلید کردند. به فکرش رسید که کلاه
خود را روی زمین پرت کند. لذا این کار را کرد. میمونها هم کلاه ها را
بطرف زمین پرت کردند. او همه کلاه ها را جمع کرد و روانه شهر شد؛

سالهای بعد نوه او هم کلاه فروش شد. پدر بزرگ این داستان را برای نوه اش

تعریف کرد وتاکید کرد که اگر چنین وضعی برایش پیش آمد
چگونه برخورد کند. یک روز که او از همان جنگلی گذشت در زیر
درختی استراحت کرد وهمان قضیه برایش اتفاق افتاد؛
او شروع به خاراندن سرش کرد. میمون ها هم همان کار را کردند. او کلاهش
را برداشت, میمون ها هم این کار را کردند. نهایتا کلاهش رابرروی زمین
انداخت ولی میمون ها این کار را نکردند؛

یکی از میمون ها از درخت پایین آمد و کلاه را از سرش برداشت
و درگوشی محکمی به او زد و گفت: فکر میکنی فقط تو پدر بزرگ داری ؟؟؟

نکته: رقابت سکون ندارد!

 

اول تبریک به دی وی امی ها! بابت دومین سال تولد DVM88!

تولد تولد تولدت مبارک!!!

دوم اینکه با توجه به راه اندازی سامانه ی پیامکی Dvm88، اگر کسی پیامک به دستش نرسیده یعنی شمارش تو سیستم ثبت  نشده ، به عبارت دیگه ما شمارشونو نداشتیم! اون چند نفر در صورت تمایل می تونن شمارشونو به دستمون برسونن تا اون ها هم تحت پوشش سراسری پیامکی ما قرار بگیرن!!!!!

اصغر فرهادی ساعاتی پیش اسکار بهترین فیلم خارجی زبان را برای فیلم «جدایی نادر از سیمین» کسب کرد تا برگ زرینی به افتخارات سینمای ایران اضافه کند.

به گزارش همشهری آنلاین، اصغر فرهادی در اسکار 2012 پس از دریافت جایزه خود با

«سلام به مردم خوب سرزمینم» اظهاراتش را آغاز کرد.

او گفت:

سلام به مردم خوب سرزمینم. در این لحظه ایرانی‌های بسیاری در سراسر جهان در حال نظاره ما هستند و تصور می‌کنم که خیلی خوشحال هستند. خوشحالند نه تنها به خاطر یک جایزه مهم، یک فیلم یا یک فیلمساز، بلکه به خاطر اینکه در زمانی که سخن از جنگ، تهدید، و خشونت بین سیاستمداران مبادله می‌شود، نام کشورشان ایران در اینجا از دریچه فرهنگ با افتخارش به زبان مى‌آید، فرهنگ غنى و کهنی که زیر غبار سنگین سیاست پنهان شده است. من با افتخار این جایزه را به مردم کشورم تقدیم مى‌کنم، مردمى که به تمام فرهنگ‌ها و تمدن‌ها احترام مى‌گذارند و از خصومت و خشونت بیزارند.

من هم به نوبه خودم این افتخار رو به همه شما دوستان تبریک میگم!

 

امتحان دادیم!

انتخاب واحد کردیم!

نمره ها رو هنوز نگرفتیم!

خدا وکیلی دانشگاهه داریم؟؟!!

چند وقته که تو فیس بوک گروهی تحت عنوان dvm88 ایجاد شده و شروع بکار کرده.

اون بچه هایی که عضو فیس بوک هستن تا جایی که مقدور بود به عضویت گروه در اومدن.

بدینوسیله از بچه هایی که توی fb اکونت دارن دعوت میشه بیان اونجا ، مشتاقانه منتظر like ها status ها و comment های شما هستیم.